BESIM DINA-OKSIGJENI I MUNGUAR I MUZIKËS SONË TË BASTARDUAR

Në një kohë kur muzika në Kosovë është shndërruar në një arenë të hapur për këdo që di të këndojë dy nota në “playback” ose di të mbajë ritmin me autotune, Besim Dina ka zgjedhur të mbetet i veçantë. Emisioni i tij “Oxygen” nuk është thjesht një spektakël ku të gjithë hyjnë e dalin si në stacion autobusi. Jo, aty ekziston një filtër, një kriter dhe mbi të gjitha një dashuri për artin e mirëfilltë. Për këtë arsye, Dina nuk pranon çfarëdo lloj këngëtari në skenën e tij. Dhe kjo, ndonëse i sjell shumë akuza e kritika, prapë vendimi i tij mbetet një vendim i drejtë.

Muzika në Kosovë, e bombarduar nga klipe të shpejta dhe tekste të dobëta, ka marrë shpesh rrugë pa krye. E si mund të mos i thotë troç Besim Dina, me atë gjuhën e tij therëse: “O vëlla, nuk mjafton që ke hapur studio me laptop, mikrofon 50 euro dhe ke bërë tri këngë, që të quhesh artist!”? Me humorin e tij të veçantë, ai e shndërron këtë realitet të hidhur në një shfaqje qesharake, duke e bërë publikun të kuptojë përmes të qeshurës se ku qëndron problemi.

Humori i Besimit është arma e tij më e fortë. Ai nuk flet me predikime të thata, as me ligjërata të rënda. Përkundrazi, me një sarkazëm të hollë, ai di të “therë” aty ku duhet, pa e bërë kurrë publikun të ndihet i lodhur. Një batutë e tij shpesh vlen sa dhjetë analiza muzikologjike. Kur një këngëtar pa vlerë artistike mundohet të vetëpromovohet, Besimi e “shfryn” me një shaka, duke e kthyer atë në simbol të asaj që nuk duhet të ndodhë në art.

Por Besimi nuk është thjesht një shoumen që di të tallet. Ai është një njeri i njohur për dashurinë e tij të sinqertë ndaj atdheut. Çdo gjë vendore që ka vlerë, qoftë një këngë e trashëguar, një artist i harruar apo një traditë e lashtë, merr gjithmonë respekt në skenën e tij. Dhe është pikërisht ky patriotizëm kulturor që e bën të veçantë: në një botë ku shumëkush rend pas “trendeve” të huaja, Dina qëndron këmbëngulës për të ruajtur e promovuar atë që është e jona, por që ka vërtet peshë.

Ky kombinim, humori therës dhe dashuria për vlerën vendore, e ka bërë “Oxygen”-in jo vetëm një emision, por një institucion më vete. Në të, publiku gjen reflektim, gjen të qeshura dhe njëkohësisht gjen një kriter estetik që shpesh i mungon mediave të tjera. Dhe pikërisht këtu qëndron ironia e madhe: Besim Dina shpesh akuzohet padrejtësisht pse nuk i pranon të gjithë këngëtarët, ndërkohë që ai është një nga të paktët që po e shpëton muzikën tonë nga degradimi total.

Në fund, mund të thuhet se Dina nuk është thjesht një shoumen i suksesshëm. Ai është një “kontrollor cilësie” në kulturën tonë, një kritik me humor që thotë të vërtetën edhe kur ajo dhemb, dhe mbi të gjitha një adhurues i zjarrtë i artit të mirëfilltë. Ai nuk mbyll derën për askënd, por e hap vetëm për ata që sjellin vlerë. Dhe kjo është e drejtë, sepse arti nuk mund të shndërrohet në një garazh ku futet kush të dojë.

Prandaj, kur Besim Dina ngre zërin dhe ironinë kundër këngëtarëve pa vlerë, ai në fakt po i jep oksigjen muzikës sonë të mbytur nga komercializmi. Dhe ky oksigjen është i pazëvendësueshëm.