KUJT PO I PENGON HALIL KASTRATI?

Sot shumë prej nesh janë mësuar të mendojnë vetëm për veten. Kur lajmet e përditshme flasin shpesh për krizë, padrejtësi dhe indiferencë, ekziston një njeri që zgjedh të bëjë gjënë më të vështirë dhe më të bukur: t’i ndihmojë të tjerët pa pyetur për shpërblim. Ky njeri është Halil Kastrati, një emër që tashmë është bërë simbol i humanizmit në Kosovë dhe më gjerë.

Halili nuk është vetëm një bamirës. Ai është themeluesi dhe drejtuesi i shoqatës “Jetimat e Ballkanit”, një organizatë që ka transformuar jetën e qindra familjeve dhe fëmijëve të braktisur. Përmes veprave të tij konkrete, Halili ka ndërtuar shtëpi për familjet më të varfra, ka shpërndarë ushqime dhe ndihma financiare, dhe ka krijuar mundësi për edukim. Ai nuk ndalon vetëm në të ofruarit e nevojave materiale. Halili u rikthen shpresën njerëzve që mendonin se askush nuk do të kujdesej për ta.

Është e rëndësishme të kuptohet se punë të tilla nuk lindin nga rastësia. Halili ka rrënjët e tij nga një familje të veçantë, ku sakrifica dhe dashuria për të tjerët janë pjesë e ADN-së. Ai ka një vëlla dëshmor, një hero që i dha jetën për lirinë e vendit, dhe kjo sakrificë e familjes ka ndikuar thellë në vetëdijen e Halilit për t’i dhënë shpresë atyre që nuk kanë zë. Çdo ndihmë, çdo projekt, çdo buzëqeshje e një fëmije të ndihmuar ka një kuptim të dyfishtë për të. Jo vetëm humanitar, por edhe personal. Një vazhdimësi e frymës së sakrificës dhe shërbimit ndaj të tjerëve.

Kontributi i Halilit nuk ka kaluar pa u vënë re. Për veprat e tij humanitare, ai është nderuar me “Çmimin e Mirësisë” nga Presidenti i Turqisë, Recep Tayyip Erdoğan, e sa e sa vlerësime e mirënjohje të tjera. Por mirënjohja dhe vlerësimi nuk e kanë bërë kurrë Halilin të ndalojë. Përkundrazi, ai ka vazhduar rrugën e tij me qetësi dhe vendosmëri.

Megjithatë, rruga e bamirësisë nuk është pa sfida. Kohët e fundit, Halil Kastrati është kërcënuar me jetë, një akt që tronditi komunitetin dhe gjithë ata që e njohin si simbol të shpresës. Autoritetet reaguan menjëherë, duke ndaluar personin që e kërcënoi dhe duke hapur procedurat ligjore. Por mes këtyre kërcënimeve lind pyetja e rëndësishme: Kujt i pengon Halil Kastrati?

Në këtë mes, duket se në shoqërinë tonë ka hyrë një “thikë me dy tehe”. Një përpjekje për ndarje dhe përçarje fetare midis katolikëve dhe myslimanëve, një skenar që kurrë nuk ka ndodhur historikisht në Kosovë dhe në përgjithësi trojet shqiptare, por që po tentohet të shpikët tani. Nuk është e rastësishme se kërcënimet ndaj Halilit po marrin trajta të rrezikshme dhe të qëllimshme. Duket qartë se dikush po paguan njerëz që të nxisin urrejtje dhe konflikt qytetar. Nuk mund të përjashtohet mundësia që këtu të jenë përfshirë edhe aparate shtetrore sekrete serbe, ose individë që nuk kanë gjak shqiptari, të cilët për interesa të errëta po përpiqen të destabilizojnë komunitetin tonë.

Kjo nuk është një lojë e re. Historia ka treguar se mekanizmat e fshehura serbe, shumë vite më herët dhe tek deri në fillim të luftës në Kosovë ( 1998), provuan të përdorin vëllavrasje dhe gjakmarrje për të nxitur një luftë qytetare ndër shqiptarë. Tani, duket se këto struktura ose individë me interesa të ngjashme kanë gjetur një pikë të dobët. Pra, duke paguar njerëz që të nxisin urrejtje dhe përçarje fetare në mes të shqiptarëve. Kjo është e rrezikshme, e dëmshme dhe një kërcënim i drejtpërdrejtë jo vetëm ndaj Halilit, por ndaj paqes dhe sovranitetit të shtetit tonë.

Por Halil Kastrati nuk frikësohet nga errësira. Ai ka jetuar me sakrificat e familjes së tij, me humbjen e një vëllai dëshmor, dhe me vështirësitë e jetës së njerëzve që ndihmon. Ai e di që humanizmi dhe solidariteti janë armët më të fuqishme kundër urrejtjes dhe ndarjes. Çdo shtëpi e ndërtuar, çdo fëmijë që buzëqesh për shkak të tij, çdo familje që gjen shpresë, është një goditje për ata që përpiqen të përçajnë komunitetin dhe të shkatërrojnë lidhjet tona.

Halil Kastrati është shembulli i asaj që çdo njeri mund të bëjë kur zgjedh të mos mbyllet brenda vetes. Ai na mëson se humanizmi nuk ka kufij, se bashkëpunimi dhe solidariteti janë më të fuqishme se frika dhe kërcënimet, dhe se asnjë kërcënim nuk mund ta ndalojë dikë që punon për të mirën e njerëzve të vendit të vet.

Kjo është historia e Halil Kastratit, një njeri që nuk dorëzohet kurrë, një dritë në mes të errësirës. Një njeri që na tregon se edhe një individ i vetëm mund të ndryshojë botën e shumë të tjerëve, dhe se asnjë kërcënim, as urrejtja fetare e orkestruar, nuk mund ta ndalojë.

Në fund të ditës, Halili nuk është thjesht një humanist. Ai është një simbol i shpresës, një kujtesë se dashuria për njerëzit dhe solidariteti janë gjithmonë më të fuqishme se frika dhe ndarja. Dhe ndërsa disa përpiqen ta frikësojnë ose të përçajnë shoqërinë tonë, Halil Kastrati vazhdon të bëjë atë që di më mirë: t’i ndihmojë njerëzit dhe të mbajë bashkë një komb që nuk duhet ndarë kurrë.